All Quotes By Tag: History
“We pass away out of the world as grasshoppers, and our life is astonishment and fear, and we are not worthy to obtain mercy.”
-
“What will he then do unto his name whereby we are called? …of these things have I asked.”
“What man is able to do that, that thou should ask such things of me?”
“It were better that we were not at all, than that we should live still in wickedness, and to suffer, and not to know wherefore.”
“The more thou search, the more thou shall marvel.”
“The more thou search, the more thou shall marvel; for the world hast fast to pass away-”
“Nevertheless now have I asked thee but only of the fire and wind, and of the day where-through thou hast passed, and of things from which thou canst not be separated, and yet canst thou give me no answer of them.”
“Thine own things, and such as are grown up with thee, canst thou not know; How should thy vessel then be able to comprehend the way of the Highest, and, the world being now outwardly corrupted to understand the corruption that is evident in my sight?”
“Consider with thyself; as the rain is more than the drops, and as the fire is greater than the smoke; but the drops and the smoke remain behind: so the quantity which is past did more exceed.”
“Like as a young child may not bring forth the things that belong to the aged, even so have I disposed the world which I created.”
“Την επομένη δεν κουνήθηκα, όλη μέρα αναμασούσα τις σκέψεις μου. Σκεφτόμουν την Ιστορία, με κεφαλαία, και τη δική μου ιστορία, τη δική μας. Αυτοί που γράφουν την πρώτη γνωρίζουν τη δεύτερη; Πώς η μνήμη κάποιων συγκρατεί αυτό που άλλοι έχουν ξεχάσει ή δεν το είδαν ποτέ; Ποιος έχει δίκιο, αυτός που είναι αποφασισμένος να μην εγκαταλείψει στο σκοτάδι το παρελθόν ή αυτός που πετάει στη λήθη ό,τι δεν τον βολεύει; Μήπως, για να ζήσεις, για να συνεχίσεις να ζεις, ίσως πρέπει ν’ αποφασίσεις ότι η πραγματικότητα δεν είναι απολύτως αληθινή ή μήπως πρέπει να επιλέξεις μιαν άλλη πραγματικότητα όταν αυτή που έχεις βιώσει σου είναι δυσβάσταχτη; Άλλωστε αυτό δεν έκανα στο στρατόπεδο; Δεν επέλεξα να ζήσω με την ανάμνηση και την προσδοκία της Εμέλια, πετώντας την καθημερινότητά μου στην εξωπραγματικότητα του εφιάλτη; Μήπως η Ιστορία είναι η μέγιστη αλήθεια υφασμένη από εκατομμύρια ξεχωριστά ψέματα, όπως οι παλιές κουβέρτες που έφτιαχνε η Φεντορίν για να μας θρέψει όταν ήμουν παιδί και φαίνονταν καινούριες και πανέμορφες μέσα στο ουράνιο τόξο των χρωμάτων τους, ενώ αποτελούνταν από κουρέλια, ανομοιογενή σχήματα, μαλλιά αμφίβολης ποιότητας κι άγνωστης προέλευσης;”
-
“As for you, you’re unwise: how may you then speak of these things whereof thou ask you?”
“Like as thou canst do none of these things that I have spoken of, even so canst thou not find out my judgment, or in the end the love that I have promised unto my people.”
“Behold, O Lord, yet art thou nigh unto them that be reserved till the end: and what shall they do that have been before me, or we that be now, or they that shall come after us?”
“I will liken my judgment unto a ring: like as there is no slackness of the last, even so there is no swiftness of the first.”